Lees alles over De Nalatenschap, Uitgebroken, Nick en oom Frans en andere boeken van Theo-Henk Streng

De gevederde stalker

”Er zit een flamingo achter me aan.”
De psychiater fronste zijn voorhoofd. ”Een flamingo?”
Klaas knikte. Hij keek angstig om zich heen. ”Hij volgt me overal, doctor,” fluisterde hij. ”Echt overal… Ik weet gewoon niet waar ik het zoeken moet.”
Doctor Valk pulkte ongeduldig wat vuil achter zijn scherpe nagels vandaan. ”Tja,” mompelde hij. ”En hoe ziet die flamingo er uit?”
”U weet toch wel hoe een flamingo eruit ziet?” vroeg Klaas.
”Jawel,” zei de psychiater. ”Maar misschien dat hij opvallende kenmerken heeft.”
”Nu u het zegt, hij heeft tanden.”
De frons op het voorhoofd van de psychiater werd groter. ”Tanden? Sinds wanneer hebben flamingo’s tanden?”
”Geen idee, doctor. Maar het zijn heel scherpe tanden. Ik weet zeker dat hij ze wilt gebruiken om me op te vreten. Hij is ook heel groot, die flamingo. Bijna net zo groot als ik.”
Doctor Valk keek ongeduldig op zijn horloge. De sessie was nog maar net begonnen. ”En wanneer is het begonnen, dat achtervolgen?”
Klaas haalde zijn schouders op. ”Vorige week. Of die daarvoor. Ik weet het niet zeker.”
”Aha,” zei de psychiater. ”Kun je je nog wel herinneren waar je de flamingo voor het eerst gezien hebt?”
Klaas dacht diep na. ”Dat was in de parkeergarage,” zei hij toen. ”De flamingo zat in een auto.”
De psychiater kon een zweem van een glimlach niet onderdrukken. ”Zat hij in een auto?”
Klaas knikte. ”Hij zat achter het stuur, doctor. Weet u wat ik denk?”
”Nou?” Doctor Valk zuchtte verveeld.
”Volgens mij zijn de flamingo’s erop uit om de wereld te veroveren. Volgens mij begeven ze zich onopvallend onder de mensen en ben ik de enige die het ziet. Maar ze zijn er! Daar durf ik vergif op in te nemen!”
”Ja, nu je het zo zegt.” Doctor Valk knikte. ”Dat zou best eens kunnen, Klaas.” Het was goed om met de pati├źnt mee te praten, dacht doctor Valk. Hij keek nog eens op zijn horloge. ”Weet je wat ik doe, Klaas? Ik ga direct contact opnemen met Interpol. Ik vind dat ze dit serieus moeten nemen. Je hebt een goede daad verricht.” Hij gaf Klaas een klopje op zijn schouder.
”Echt waar?”
De psychiater knikte hem bemoedigend toe. ”Je hoeft geen afspraak meer te maken, Klaas. Ik zal het regelen, afgesproken?”
”Goh, dank u, doctor.” Klaas stak zijn hand uit en schudde die van de psychiater.
Doctor Valk wachtte geduldig tot Klaas zijn kantoor had verlaten. Daarna verdween alle vriendelijkheid uit zijn gezicht en greep hij naar de telefoon.
Terwijl een veertje uit zijn mouw op het bureau dwarrelde, tikte hij een nummer in. Met een grove beweging trok hij zijn doctorsgezicht weg waardoor zijn snavel eindelijk weer vrijkwam.
”Ja, met doctor Valk,” zei hij terwijl hij zijn jas opentrok en al zijn roze veren uitschudde. ”Je had gelijk. Als het goed is loopt hij nu het pand uit. Elimineer hem, niets mag ons plan in de weg staan…”

© 2007, Theo-Henk Streng.